جزوه ی خلاصه ی اختلال بیش‌فعالی/کمبود توجه در روان‌شناسی بالینی دوره

اختلال بیش‌فعالی/کمبود توجه یکی از شایع‌ترین اختلال‌های عصبی‌تحولی است که معمولاً از دوران کودکی آغاز می‌شود و می‌تواند تا نوجوانی و بزرگسالی ادامه یابد. این اختلال با الگوهای پایدار بی‌توجهی، بیش‌فعالی و تکانشگری مشخص می‌شود؛ الگوهایی که با سطح رشد فرد متناسب نیستند و در عملکرد تحصیلی، شغلی، اجتماعی یا خانوادگی اختلال ایجاد می‌کنند.

در روان‌شناسی بالینی، اختلال بیش‌فعالی/کمبود توجه تنها به معنای پرتحرکی یا حواس‌پرتی ساده نیست، بلکه مجموعه‌ای از دشواری‌های شناختی، هیجانی و رفتاری را دربر می‌گیرد. این دشواری‌ها می‌توانند بر تنظیم هیجان، برنامه‌ریزی، کنترل تکانه، حافظه کاری، سازمان‌دهی رفتار و توانایی حفظ توجه اثر بگذارند.