با دلتنگی برای خود سابقم چه کنم؟ رویداد آنلاین

گاهی در سکوت شب‌ها یا در میان هیاهویِ روزمرگی‌ها، ناگهان چیزی در ما تکان می‌خورد. نگاهی به پشتِ سر می‌اندازیم و تصویری از خودمان را می‌بینیم که گویی غریبه‌ای است بسیار آشنا. آن منِ گذشته، انگار رویاهای بزرگ‌تری داشت، قلبی سبک‌بارتر داشت و جهان در چشمانش جای امن‌تری بود. گاهی به نظر می‌رسد آن روزها، ما «خودِ واقعی‌مان» بودیم و حالا، در کالبدی که زمان و تجربیات تلخ و شیرین به ما تحمیل کرده‌اند، گم شده‌ایم. این دوره، دعوتی است برای ایستادن در همین نقطه‌ای که اکنون در آن هستید؛ نه برای بازگشت به آن روزهایِ رفته که دیگر دست‌نیافتنی‌اند، و نه برای فراموشیِ تمام آنچه بر شما گذشته است.

ما اینجا به دنبالِ درکِ این دلتنگی هستیم. چرا آن منِ قدیمی برایمان به یک بت تبدیل شده است؟ چرا اکنون، با خود فعلی‌مان این‌قدر احساسِ بیگانگی می‌کنیم؟ دلتنگی برای خودِ سابق، گاهی فقط یک دلتنگیِ ساده نیست؛ صدایِ فراری است از خود اکنون که شاید آن‌قدرها که فکر می‌کنیم، پذیرفتنی‌اش نمی‌دانیم. این دوره، مسیری است برای آشتیِ دوباره با خود؛ برای آنکه بفهمیم چگونه می‌توانیم با تمامِ زخم‌ها و تغییرات، دوباره به همان آرامشی برسیم که گمان می‌کردیم برای همیشه از دست رفته است.

توهم کمال در روزهای رفته
ریشه‌های فرار از منِ امروز
فرآیند سوگواری برای نسخه‌هایی از خود که دیگر نیستند
آشتی با تغییر و پذیرش مسیر رشد
ساختن تکیه‌گاه درونی به جای تکیه بر خاطرات

اهداف دوره 
التیام زخم‌های ناشی از وداع با نسخه‌های پیشین خویشتن
کشف چرایی ایده‌آل‌سازی گذشته و نادیده گرفتن ارزش‌های دوران فعلی
یکپارچه‌سازی تجربه‌های گذشته با هویت امروز
رهایی از حس شرم و ناکافی بودن نسبت به تصویر ذهنی از گذشته
تبدیل حسرت به نیروی محرکه برای زیستن در لحظه

نیاز به پیش زمینه تخصصی وجود ندارد.
این دوره برای عموم طراحی شده است.