جمعه های روانکاوی: تکرار و تفاوت، سوژه در آستانه‌ی یک آغاز رویداد آنلاین

در زندگی، زمان‌های تغییر و گذار همیشه لحظات رویارویی با این پرسش‌اند: آیا همچنان همان الگوهای کهنه را تکرار کنیم یا فضایی برای یک تفاوتِ بنیادین ایجاد کنیم؟ هر شروعِ تازه در درون خود، بارِ سوگواری برای نظمِ قدیمی و تصویری که پیش‌تر از خود داشتیم را حمل می‌کند؛ از طرفی، هر پایان نیز ناخودآگاهِ ما را فعال می‌کند تا با ساختنِ خیال‌پردازی‌های تازه، جای خالیِ فقدان را پُر کنیم. ذهن در مواجهه با این بی‌ثباتی، اغلب به تکرارِ علائم (سیمپتوم‌های) قدیمی پناه می‌برد تا از اضطرابِ روبرو شدن با ناشناخته‌ها بگریزد.
این نشست، دعوتی است برای واکاویِ این مرزِ حساس: چطور از گیر افتادن در تکرارهای دفاعی خارج شویم و فضایی برای ظهورِ سوژه‌ای نو باز کنیم؟ در این جلسه، می‌کاویم که چگونه روان‌کاو با تکیه بر تحلیلِ ساختارِ زبان و دلالت‌های ناخودآگاه، به مراجع کمک می‌کند تا از بندِ این تکرارهای بی‌پایان رها شود، واقعیتِ فقدان را بپذیرد و به جای پناه بردن به گذشته، راهی برای خلق موقعیتی تازه و اصیل پیدا کند.

واکاوی پویایی تکرار و چسبندگی ناخودآگاه به الگوهای کهنه در بزنگاه تغییر
تحلیل نقش پایان‌ها و فقدان در فعال‌سازی مکانیسم‌های دفاعی ایگو
شناخت سازوکار خیال‌پردازی‌ها و فانتزی‌ها به عنوان سرپوشی بر جای خالی فقدان
بررسی مرز میان تکرارِ ملال‌آور سیمپتوم و گشایش فضا برای ظهور سوژه‌ای نو
واکاوی نقش روان‌کاو در مواجهه با ساختار زبان و گذار از بند تکرار به سوی تفاوت اصیل

سخنرانی، تعاملی و بحث گروهی

این نشست تخصصی برای روان‌درمانگران، روان‌کاوان و دانشجویان روانش طراحی شده که در کار با مراجعین با الگوهای رفتاری تکرارشونده و بن‌بست‌های درمانی مواجه‌اند؛ همچنین برای تمامی کسانی که می‌خواهند نگاهی دقیق‌تر به مکانیسم‌های ناهشیارِ «میل» و «تکرار» داشته باشند و به دنبال ابزارهای نظری و عملی برای کمک به مراجعین در گذار از بحران‌ها هستند، فضایی جهت تعمیقِ درک بالینی فراهم می‌کند تا بتوانند در مواجهه با مقاومت‌های مراجع، به جای تکرارِ یک روند فرساینده، دریچه‌ای به سوی تغییرات ساختاری بگشایند.